روز هشتم، جزء هشتم
سوره انعام - آیه ۱۵۵
"و این کتابیست که ما آنرا نازل کردیم با عظمت و با برکت...."
"هذا کتاب انزلناه..." این چند واژه در ذهنم بالا پایین می روند و مرتب با خودم میگویم:هذا کتاب ...انزلناه...کتابی که نازل کردیم آنرا...
خدایا!!!!کتابیست که نازلش کردی."نازل":فرود اورنده. فروداورده ای!!ازکجا؟حتما از عزش الهیت. برکه ؟ بر قلب پیامبرت.پیامبری که شاید از همان زمانی که توانستم مفهوم "پیامبری ورسالت" را اندکی درک کنم نامش را هم شنیدم کفتم تکرار کردم: "محمد" الهم صل علی محمد وال محمد....
آن هنگام که این گونه می اندیشم وسیر این آیه را دنبال میکنم وسپس کلمات را کنار هم می گذارم وجودم میلرزد....:
" این کتابیست که از عرش الهیت فرود امد بر قلب پیامرت...."
دیگر از ادامه آیه باز میمانم و همین چند واژه مرا بس است تا تلاش کنم به تقدس عرشت هم که شده به تقدس پیامبرت هم که شده وجودم را با واژه واژه ی این کتاب مبارکت تابان کنم.
سعی کنم با تمام ناتوانیم.
باز هم کلمات در مغزم ارام ندارند:
"این کتابیست ....
این کتابیست که از عرش الهیت ....
این کتابیست که ازعرش الهیت فرود امده برقلب پیامبرت.....
با برکت وبا عظمت"
نوشته شده توسط علیخانی
آیه 12و13 اعراف
خیلی چیزها رو یادمون رفته
خداوند به او گفت :آنگاه که به تو فرمان دادم برای آدم سجده کنی چه چیز مانع شد وتو را واداشت که سجده نکنی؟گفت من از او بهترم من را از آتش آفریدی واو را از گلی پدید آوردی.
خدا گفت:اکنون که گردن فرازی می کنی از این جایگاهی که در آن قرار داری فرود آی.ترا نسزد که در آ نجا خود بزرگ بینی کنی.بیرون شو که تو از خوار شدگانی.
مرد را خود بینی وکبر وغرور می کند از درگه توفیق دور
آن چنان کزدرگه قرب کریم دور شد ابلیس مردود رجیم
تو این دوره زمونه
افرادی که غالبا هنگام راه رفتن پاهای خود را محکم به زمین می کوبند تا مردم از آمد ورفتشون خبر دار شوند
گردن به آسمون می کشند تا برتری خودشون را به دیگران نشان دهند
آدم رو طوری نگاه می کنند که معنای حقارت رو می فهمی
حق را کنار گذاشته اند وبه ناحق روی آورده اند
دلشون رو به چیزی موافق هوای نفسشون خوش کرده اند
با این دید به مردم می نگرند که هیچ کس آبرویش مثل او وخونش چون
خون او نیست
صداشون خیلی بالاتر از صدای پدر ومادر شون میره کم نیست.
شاید خودمون هم دچار این مرض شده باشیم...
ماها یادمون رفته:
که در ابتدا نطفه ای گندیده نبوده ایم ویا در پایان مرداری بد بو هستیم نمی تونیم روزیمون رو مستقلا فراهم کنیم ومرگ را از خودمون دور کنیم.
یادمون رفته:
امام سجاد(ع) چنان راه می رفت که گویا روی سرش پرنده ای است ودست راستش ازدست چپش جلوتر نمی افتاد.
یادمون رفته:
خداوند خطاب به افراد مغرور فرمود:هرگز نمی توانی زمین را بشکافی وقامتت هم به کو ه ها نمی رسد.تو مثل مورچه ای هستی که بر صخره ای بسیار بزرگ حرکت میکند وپای خود را بر ان صخره میکوبد وصخره بر حماقت ونادانی او می خندد.
یادمون رفته:
که در دوزخ دره ای است برای متکبران به نام سقر.که این دره از شدت گرمای خود به خدا شکایت کرد وتقاضا کرد به او اجازه بدهد نفسی بکشد سپس نفسی کشید واز نفس خود دوزخ را سوزاند.
یادمون رفته:
غرور منشا انحرافاتی همچون لجاجت در برابر حق وحسدوناسپاسی در برابر خدا وفساد در بین خلق وانکار خدا ومقدسات است.
نوشته شده توسط رضایی
آیه ی 33 از سوره ی اعراف
کی گفته زیبایی بده؟! (خیلی سوال روتین و تکراری ای بود! ببخشید!) هر کی گفته بد کاری کرده.
کی گفته مال دنیا بده؟! (این یکی دیگه از اون سوالا بودا!) هر کی گفته بد اشتباهی نموده.
البته این رو همه می دونن که کنار هر زیبایی و مالی یک فتنه خوابیده. نمی دونن؟!
بعضی موقع ها میشه که آدم دلش می سوزه برای بعضی زیبا ها که از این نعمت توپ(افتادم تو دیگ حلیم؟!) چه استفاده های ناگواری که نمی کنن. البته تعدادشون زیاد نیستن. نه نگیییید! نمی خوام شعار بدم و دلداری. واقعا زیاد نیستن. فقط توی چشمن!(حواستون هست؟! اصلا به خاطر این چشم بودن به این روز دچار شدن!)
حالا اگر از اون فتنه ی ضایع و تابلو بگذریم یه جور دیگش رو می بینیم. هستن پسر ها و دختر هایی که زیبایی های کسی یا چیزی رو به قدری دوست دار می شن که تا حالا خداشون رو برای لحظه ای اون جور دوست نداشتن! (خیلی بیانش برام سخت بود! فهمش برای خودم هم مشکله! خلاصه اینکه ببخشید...)
امید دارم که هم خودم بفهمم که چی نوشتم ، هم خواننده های عزیزم!
... و برای همه ی زیبا ها ، دارا ها (و البته سارا ها!
) ی عالم آرزو می کنم (همون دعای خودمون!) که لحظه ای به چیز خوبی فکر کنن و تا عمر دارن در همون لحظه بمونن(!)
*نوشته شده توسط حسنی
(بگو ای پیغمبر محققا که نماز و طاعت و زندگی و مرگم برای خدا ، پروردگار جهانیان است )
سوره انعام آیه 162
چقدر زیباست! چقدر عاشقانه است! 
همه چیز برای محبوب ... همه زندگی برای معشوق... بدون هیچ چشمداشتی...
و این است دلیل اینکه از بین همه پیمبران الهی ، حضرت محمد( صلوات الله علیه و آله) حبیب و محبوب خدا شد! همه دارو ندارش را بر پای محبوبش گذاشت و در عوض هیچ نخواست بجز لبخند رضایت حضرت حق! و نبود رضای حق جز در رضای اهل بیت پیامبر و چه با شکوه فرمود :
(از شما مزدی نمیخواهم الا مودت و محبت اهل بیتم!)
چه رابطه ی جالبی! رضای پیامبر در رضای خدا و رضای خدا در رضای مادر خوبیها حضرت زهرا(سلام الله علیها) و رضای ایشان در رضایت امیرالمومنان حضرت علی ابن ابی طالب(علیه السلام)!
ای کاش ما نیز همه دار و ندارمان را بی هیچ چشم داشتی زیر پای محبوبمان و امام زمانمان میگذاشتیم و آنوقت بود که دیگر غربت معنا نداشت!!!...
حیدری
توی یه مهمونی یه آقایی کنار ما نشسته بود که انگار زیاد از قیافه ی ما خوشش نمی اومد...
کلی سعی کرد یه جوری سر بحثو باز کنه و متاسفانه آخرش هم موفق شد... یکی از مسایلی که مطرح کرد این بود ( شماها چرا هی میگید آمریکا اسرائیل؟ بابا همین کارهارو کردید که همه دنیا باهامون دشمن شدند و تحریممون کردند و وضع مملکتمون اینقدر خرابه دیگه ... چی میشد اگه دست از این حرفای قدیمی! بر میداشتید و باهاشون گفتگو میکردید؟ اصلا گفتگوی تمدنها که میگند یعنی همین دیگه! تا کی باید ما تاوان این تحجر و خودخواهی شماها رو پس بدیم؟ بابا اگر ایران بیاد مثل زمان شاه دست دوستی با آمریکا بده هم مشکلات کشور حل میشه و هم کشورمون پیشرفت بیشتری میکنه!
.....ادامه داشت!
)
گاهی خندم میگرفت! انگار من شخص اول مملکتم و داره به بالاترین مقام رسمی کشور اعتراض میکنه و بد و بیراه میگه! 
(گفتنش زشته!) سرمون رو زیر بندازیم و هیچی نگیم!
اتفاقا قضیه کاملا اجتماعی بود! بماند که بعضیا سیاسی برداشت میکنند
)
"
" دوباره صدای هر هر بچه ها رفت بالا...
و دوباره صدای خنده بچه ها که به ضایع شدن داداش سیا میخندیدند کلاسو به لرزه درآورد...
" سکوت همه جارو گرفته بود .