روز بیست و چهارم، جز بیست و چهارم
سازنده ترین رفتار در مقابل خطا کاران
آیه 34 فصلت
و هرگز امر نیک {از اعتقاد ،کردار ،گفتار}با امر بد یکسان نیست .{پس بدی هایی را که به تو می رسد}با بهترین روش دفع کن؛به طوری که به نا گاه آنکه میان تو واو دشمنی است {چنان شود که} گویی دوستی نزدیک وخویشاوند است.
چه خبره؟!!!![]()
این همه دشمنی عمیق تو درونت ریشه دَوونده؟!!
نمی خوای به فکر باشی؟![]()
این آیه داره می گه انسان تربیت پذیره واخلاق اون قابل تغییر! نگو نمی شه ![]()
با محبت ورفتار شایسته می تونی این دشمنی ها رو به دوستی تبدیل کنی.
رفتار نیکِت موجب تحول مثبت در دیگران می شه. عجییییییییییییب.
از محبت تلخ ها شیرین شود از محبت مس ها زرین شود
از محبت دُرد ها صافی شود از محبت درد ها شافی شود
از محبت مرده زنده می کنند از محبت شاه بنده می کنند
نوشته شده توسط رضایی
آبه 57 سوره غافر
(البته خلقت زمین و آسمانها بسیار بزرگتر و مهمتر از خلقت بشر است ولیکن اکثر مردم این معنا را درک نمی کنند)
در تصویر زیر دقیق شوید!

در گوشه بالای سمت چپ تصویر، درست پس از مرز حلقه های اصلی، نقطه نوری دیده می شود مثل یکی از قمرهای زحل. اما این نقطه بیش از یک میلیارد کیلومتر دورتر به سوی خورشید است. این نقطه کوچک آبی خانه ماست! نمایی که نگاه بسیاری را به زندگی و جهان اطراف خود برای همیشه تغییر داد.
در حالی که قیمت یک متر زمین در تهران برابر حقوق یکسال یک کارگر شده است، درحالی که بر سر یک وجب خاک خون ریخته می شود، کل سیاره زمین با تمام کشورهایی که دوست و دشمن اند فقط یک نقطه است. قطره ای در دریای کیهان که برای بقای نوع انسان از همه چیز مهمتر است.
همه آنهایی که تاکنون نامشان را شنیده اید ، همه انسانهایی که چند صباحی زیسته اند روی همین نقطه عمر خود را گذرانده اند.
زمین صحنه نمایش بسیار کوچکی است در عرصه پهناور کیهان. به آن رودهای جاری از خون فکر کنید که همه دیکتاتورها و امپراطورها ریخته اند. در شکوه مضحکانه پیروزی بر قسمتی از یک نقطه. به ظلم بی پایان ساکنان گوشه ای از این نقطه بر ساکنان قلمرو به زحمت قابل تشخیص در گوشه دیگر نقطه بیندیشید. چقدر زود به زود دچار کخ فهمی و اشتباه می شوند. چه مشتاق کشتار یکدیگرند.همه پز و خودنمایی ما ، بزرگ بینی و خودپسندیمان، و این توهم که موقعیت ممتازی در گیتی داریم در همین نقطه کمرنگ نور خلاصه می شود.
سیاره ما لکه ریز تنهایی در تاریکی لفاف عظیم کیهان است. در ناپیدایی ما در این عظمت بی کران هیچ نشانی نیست که کمکی از جای دیگر کیهان برای نجات ما از دست نابودگر خودمان بیاید.
شاید بهتر از این تصویر ، نشانه ای نباشد که غرور نابخردانه و بیجای انسان را نشان دهد!!!
منبع: مجله نجوم-شماره۱۸۸
نوشته شده توسط علیخانی
در كران تا كران قرآن آيه اى گسترده تر و جهانشمول تر از اين آيه نيست.[ مولا علی(ع) ]
ثانیه ...ثانیه...ثانیه...دقیقه ...دقیقه...دقیقه... ودقایقی شور انگیز درفکر...که با کنار هم چیدن کدام واژه ها، سهم امروزم را از گفته هایش با تو قسمت کنم .اما انگار هیچ واژه ای و حتی هیچ چیز مادی ای برای بیان عظمت احساس یک انسان به این آیه اعلام مشارکت نمی کرد.
پس این بار بی مقدمه
خودت تک تک کلماتش را به رگ های وجودت تزریق کن تا بار دیگر مهرصاحبخانه بر دلت بنشیند که اگر او بخواهد، تا ابد مهمانش باشی و نه تنها در این رمضان.
قل يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
(بگو: "ای بندگانم که بر خودتان اسراف کرده اید ! از رحمت خداوند نا امید نشوید که خدا همه ی گناهان را می آمرزد؛ زیرا او بسیار بخشنده و مهربان است.) (آیه 53 زمر)
ببین بنده ی چه خدایی هستیم که اینگونه صحبت با گنه کاران درگاهش را آغاز می کند ؛ ای بندگان من
حتی برای آرامش بخشیدن به ما و دلنشین تر کردن کلامش به جای واژه های ظلم، گناه ، جنایت و شرک و بی اعتنایی چگونه تعبیر "اسراف کردن بر خود را" از میان واژه ها برمی گزیند.
و باز برای بارها و بارها " امید به رحمتش " را در گوش ما فراموش کنندگان زمزمه می کند.
و وقتی کلمه " جمیعا " را در کنار "الذنوب " قرار می دهد رحیمیت و خداییش را به اوج می رساند ، او می گوید هر گناهی کردی بازگرد ، حتی اگر بزرگترین گناه دنیا از دید خودت باشد ، فقط باز گرد که من مشتاق هدایت و توبه تو هستم. و اینجاست که مُهر امید بخش ترین آیه قران بر آن حک می شود.
پس اگر دوست داشتی ، بار دیگر، آن را بخوان.
نوشته شده توسط مهدیقلی